Kiedy pierwszy raz zobaczyłem plakat filmu dziewięć pomyślałem, że to pewnie kolejna produkcja pokroju Shreka czy Epoki lodowcowej, których celem był widz poniżej 18 roku życia. Jednak czytając recenzje i opinie na temat filmu narastała we mnie chęć obejrzenia go. Muszę powiedzieć, że jestem dość sceptycznie nastawiony do animowanych produkcji, a przynajmniej tych nie produkowanych przez Japończyków.

Ostatnie filmy w których aktorzy tylko podkładają głos po prostu wiały nudą. Daleko im do anime – japońska odmiana filmu animowanego – fabuła kulała, dialogi wołały o pomstę do nieba, a oprawa dźwiękowa była dobrana tak by wzbudzać w widzu tylko chwilowe emocje. Oglądając taki film widz co prawda śmieje się, bądź razem z bohaterem wpada w zadumę, jednak już po kilkunastu minutach od zakończenia seansu zastanawiamy się tylko czemu znów wydaliśmy te kilkanaście złotych na kolejny nastawiony na zarabianie kicz. I tu spotkała mnie miła niespodzianka. Bardzo długo czekałem na produkcję animowaną nie traktującą o ogrze, czy potworach straszących dzieci na dobranoc. Nareszcie doczekałem się filmu, który opowiada jakąś historię ciekawą nie tylko dla najmłodszych ale i pozwalający na chwilę refleksji dla tych starszych odbiorców.

„Dziewięć” jest postapokaliptyczną opowieścią o perypetiach szmacianych laleczek starających się przeżyć w ponurym i zniszczonym przez wojnę świecie. Cała historią rozpoczyna się w momencie kiedy na ziemi nie ma już ludzi, a tylko ww. laleczki i maszyny, które wygrały wojnę z ludźmi. Głównym bohaterem jest lalka z tytułowym numerem 9 na plecach. Z biegiem czasu poznaje on coraz to nowe postacie stworzone z tego samego materiału co on. Muszę przyznać że byłem bardzo mile zaskoczony kiedy zauważyłem, że każda z nich ma własną osobowość. Oglądając film możemy zauważyć pragnienie władzy „jedynki” czy odwagę i poświęcenie „dwójki” dążącego do zrozumienia świata. Z biegiem czasu dowiadujemy się, że widok, który bohater zastaje po przebudzeniu w pewnej pracowni to efekt rozwoju technologicznego. Stworzenie przez ludzi inteligentnego robota obróciło się przeciw nim, a maszyna, która miała być odpowiedzialna za produkcję innych robotów – zbuntowała się i zaczęła rewolucję przeciwko swoim twórcom.

Historia została przedstawiona dość spójnie i logicznie. Ciągła akcja, która nie spłyca fabuły jak w przypadku nawet niektórych filmów z prawdziwymi aktorami – nie pozwala nudzić się widzowi. Oglądając film od samego początku do końca wyczekujemy następnej sceny i odpowiedzi na pytania zadane na początku. Również muzyka stoi na bardzo wysokim poziomie. Budowanie odpowiedniego klimatu oraz utwory dobrane w poszczególnych scenach jeszcze bardziej podkreślają dramatyzm sytuacji w jakiej znajduje się główny bohater. Największym problemem w filmach i serialach w ostatnim czasie stały się dialogi. Często płytkie, nudne i nic nie wnoszące do akcji tutaj zostały przedstawione w sposób przynajmniej dobry. Słuchając rozmów nie rozglądamy się na boki, nie wyczekujemy kolejnej wartkiej sytuacji ale z zapałem śledzimy rozmowy bohaterów. Fabuła nie posuwa się tylko dzięki ruchowi, konwersacje bohaterów również mają podobny efekt.

Przyznam, że po obejrzeniu „Dziewięć” zostałem pozytywnie zaskoczony. Film daje możliwość refleksji nad ludzkim pędem do postępu. Nie wychodzimy z kina zastanawiając się nad tym czy straciliśmy czas, a wręcz przeciwnie. Film dał możliwość rozważań nad pytaniem krążącym wokół społeczeństwa od dłuższego czasu. Czy tak naprawdę postęp technologiczny w tak szybkim tempie to coś dobrego? Czy nadal powinniśmy tak pędzić, a może lepiej zatrzymać się na chwilę i pomyśleć?

25. edycja Warszawskiego Festiwalu Filmowego rozpoczęła się 9 i potrwa do 18 października. W tym roku na liście znalazło się kilkaset filmów z całego świata, które zaprezentowane zostaną w siedmiu sekcjach.

Konkursowe prezentacje to pięć kategorii:
- międzynarodowej - dla filmów fabularnych z całego świata – jury: Jan A.P. Kaczmarek, Anne Lai, Ulrich Felsberg, Christian Gaines, Albert Wiederspiel;
- Konkursie 1-2 - dla pierwszych i drugich pełnometrażowych filmów fabularnych w dorobku ich reżyserów z całego świata – jury: Kasia Rosłaniec, Stephan Komandarev, Ilmar Raag;
– Wolny Duch - dla filmów niezależnych, nowatorskich, buntowniczych z całego świata – jury: Madeline Elles Hill, Renato Bautista, Grzegorz Artur Brzozowicz;
- dokumentów – dla pełnometrażowych (powyżej 60 min.) filmów dokumentalnych z całego świata – jury: Krzysztof Gierat, David Hausen, Stephan Nobbe;
- filmów krótkometrażowych – dla europejskich filmów krótkometrażowych (do 45 min.) – jury: Katarzyna Klimkiewicz, Ana-felicia Scutelnicu, Tito Molina

Pozakonkursowe projekcje odbywać się będą w ramach sekcji Mistrzowskie Dotknięcie oraz Odkrycia.

W czasie tegorocznego festiwalu zaprezentowane zostanie około 280 filmów w trzech kinach festiwalowych: Kinotekce Multiplex (Pałac Kultury i Nauki, wejście od Al. Jerozolimskich), Multikinie Złote Tarasy (ul. Złota 59), Kinie Kultura (ul. Krakowskie Przedmieście 21).

Teledysk zdobył główną nagrodę w kategorii Animacja na 18 Festiwalu Yach Film. Autorami klipu są Katarzyna Kijek i Przemysław Adamski.
Oi Va Voi, „Everytime” (3:19)

Pablopavo, „Telehon” (3:07). Główna nagroda w kategorii Debiut realizatorski na 18. Yach Film, teledysk Łukasza Rusinka.

Wideoklip nominowany do Grand Prix Yach Film 2009, do piosenki Katarzyny Nosowskiej „Kto tam u ciebie jest?” (2:46), autorstwa Grzegorza Lipca.

Nagroda główna Yach Film 2009 w kategorii Kreacja Aktorska dla Katarzyny Nosowskiej.

Zdobywca głównej nagrody festiwalu Yach Film 2009 w kategorii „Innowacyjność”, teledysk Marcina Pawełczaka i Dariusza Kuczery, do utworu „Fenomenalnie” – Jarecki

Teledysk „O energocyrkulacji i szczęściu” L.U.C feat. Ula Dudziak (3:48), zrealizowany przez Michała Dziekana.
Zdobywca Grand Prix 18 Festiwalu Yach Film 2009, oraz nominowany w kategorii Kreacja Aktorska dla Łukasza Rostowskiego.

Zaskakujące, że Jackson promował swoją twarzą jedynie kilka firm. Przygodę z reklamą zaczął wcześnie,chociaż nie tak wcześnie, żeby reklamować pieluszki. Jeszcze jako członek The Jackson Five zachęcał do rozpoczynania dnia od porcji płatków Alpha-Bits (1973).

Następnym razem dał się skusić dopiero ładnych kilka lat później firmie Suzuki promując, wraz z blondwłosą modelką, skuter Love (1982).

To były jednak przelotne flirty. Prawdziwy romans ze światem reklamy Jackson nawiązał w 1983, kiedy to podpisał, kiedy to podpisał kontrakt z firmą Pepsi. Współpraca ta zaowocowała powstaniem kilku znakomitych spotów, z których niektóre weszły do kanonu popkultury.

Jackson był jednym z artystów, którzy wykorzystali do promocji własnej twórczości teledyski, rozpowszechniane głównie w powstałej w 1981 MTV. Spoty, jakie powstały dla Pepsi nawiązywały do stylistyki wideoklipu, niektóre trwały po kilka minut.

W 1984 roku podczas reklamy, na oczach kilku tysięcy fanów, iskry, będące elementem oprawy wizualnej podpaliły włosy artysty. Król Pop doznał oparzeń drugiego stopnia. Nie zakłóciło to jednak współpracy z Pepsi, która była głównym sponsorem dwóch tras koncertowych: Bad World Tour i Dangerous Word Tour.
Poza współpracą z producentem napojów Michael Jackson wystąpił jeszcze tylko w reklamie butów LA Gear (1989).

Dzisiaj zaskakuje fakt, iż wykonawca pop sprzedający dziesiątki milionów płyt nie był bardziej „eksploatowany” marketingowo. Współcześni celebryci wydają się często przyjmować wszystkie propozycje występu w reklamach, mają własne linie ubrań, kosmetyków. W porównaniu do nich Król nie rozmieniał się na drobne.

I chociaż Michael Jackson nie był pierwszą ani ostatnią gwiazdą występującą w reklamach, jest jedną z nielicznych, które doczekały się spotu lalki z ich własną podobizną.

Bo Król jest tylko jeden.

źródło: zakleterewiry.blogspot.com

Katarzyna Rosłaniec, absolwentka Wydziału Reżyserii Warszawskiej Szkoły Filmowej, otrzymała za swój pełnometrażowy film „Galerianki” nagrodę indywidualną za debiut reżyserski w Konkursie Głównym 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Pełnometrażowe „Galerianki” są rozwinięciem filmu dyplomowego z 2007 roku. Etiudę, która także otrzymała wiele nagród, m.in. Nagrodę Specjalną Jury na 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2007), można obejrzeć na kanale partnerskim WSF na YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=l92ok_SHxsQ

Od 15-go września rusza ósma edycja ogólnopolskiego projektu Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej organizowanego przez Stowarzyszenie NOWE HORYZONTY oraz WYDAWNICTWO NOWA ERA.

W jego ramach, w dniach 15.09-24.09 w miastach objętych projektem odbędą się specjalne pokazy dla nauczycieli filmu pt.: „Dzieci Ireny Sendlerowej”.

Seans ma na celu zachęcić nauczycieli do korzystania z filmu w szkolnym procesie nauczania a także wykazać, że nauka o sztuce filmowej i poprzez film oraz kształcenie ogólnej wrażliwości odbywać się może nie tylko w szkole.

Szczegóły programu: http://www.edukacja.nowehoryzonty.pl

Strona filmu: http://www.syrenafilms.pl/index.php?page=11